Taalselectie

imageimageimageimageimage
 
 
Wij, missionarissen van het Heilig Hart,
zijn leden van een actieve congregatie die als bijzondere opdracht hebben
in het contact met de wereld, de dingen, de dieren en de mensen
de goedheid van God zichtbaar te maken en misschien zelfs te vermeerderen.
Ons wordt gevraagd de weg van het hart te gaan.
S. van Tilborg msc

Spiritualiteit

Een eenvoudig, sober en solidair leven is een aanklacht tegen een levenshouding van ‘steeds meer willen hebben’ en van ‘steeds meer willen consumeren’; een aanklacht ook tegen het gebruik van privé bezit voor eigen doeleinden zonder rekening te houden met andermans belangen.

Antoon van Lith: "Ondanks dat er veel mis is gegaan, kijk ik met tevredenheid, blijheid en trots terug"

60 jaar geprofest

Antoon van LithIk ben geboren in een katholiek en muzikaal gezin van 7 kinderen. Mijn vader was pianomaker, orgelbouwer en tevens piano- en orgelstemmer. Moeder was ook zeer muzikaal. Ze was pianiste en sopraanzangeres.
Mijn interesse voor het kloosterleven werd gewekt toen een oud-missionaris, pater Kees Meuwese, op mijn school een lezing kwam houden over Nederlands Nieuw- Guinea. Prompt wilde iedere jongen daar toen missionaris worden en dat begon bij mij ook stilletjes te komen. Na verloop van tijd vroeg ik aan mijn vader of ik naar het klooster mocht. Mijn vader zei dat ik eerst een vak moest leren. Ik ben toen bij een patroon van mijn vader in de leer gegaan als piano- en orgelbouwer. Nadat ik dit vak na jaren onder de knie had en zelfstandig vele reparaties aan piano’s, vleugels en harmoniums had uitgevoerd mocht ik contact opnemen met het klooster.

Op 4 juli 1953 ben ik met mijn vader en moeder naar het Missiehuis in Tilburg gegaan om in te treden. Het afscheid viel me toch zwaar, toen de voordeur achter mijn ouders dicht viel.
Hoewel mijn interesse meer lag bij het verzorgen van de zieken ben ik 19 jaar als interieurverzorger werkzaam geweest. Daarnaast was ik tweede portier van het Missiehuis en in opleiding als kleermaker. Tot 1958 verbleef ik in Tilburg. Daarna werd ik overgeplaatst naar Driehuis en Berg en Dal. 

Van 1965 tot 1970 mocht ik in Rome verblijven. Hoewel de begintijd niet gemakkelijk was vanwege ziekte, ben ik daar tot bloei gekomen. Ik heb er gewerkt als interieurverzorger, elektricien, hielp mee in de keuken en werkte in de kleermakerij. Ik heb fijne herinneringen aan de zondagmiddagen dat ik met de fiets Rome kon ontdekken.

Nadat ik terug was uit Rome heeft het nog een tijd geduurd voordat mijn grote wens om de opleiding ziekenverpleging te doen, uitkwam. Daarvoor waren mijn verzoeken om de opleiding te doen, verschillende keren afgewezen omdat men mij niet vrij kon maken. Na mijn opleiding heb ik als ziekenverzorger en verpleger in verschillende huizen gewerkt en heb ik allerlei bijscholingen gevolgd.  De laatste baan die ik tot mijn pensioen had was Hoofd Verzorging van het KVH in Missiehuis Tilburg.

Na mijn pensioen heb ik samen met Marcel van der Vlugt de huizen in Stein, Geleen en Arnhem mogen leeg maken omdat ze werden gesloten. Toen deze klus erop zat werd ik teamoverste van de communiteit Una Sancta. 

Nu ik terugblik op mijn leven kan ik, ondanks dat er veel mis is gegaan, met tevredenheid, blijheid en trots terugkijken. Het is mooi dat wij er als MSC'ers voor elkaar en als groep zijn, bij ziekte en in de kwetsbaarheid van het ouder worden. Naar de toekomst toe hoop ik dat ik snel weer beter ben en dan mijn taken weer volledig kan uitvoeren.