Taalselectie

imageimageimageimageimage
 
 
Wij, missionarissen van het Heilig Hart,
zijn leden van een actieve congregatie die als bijzondere opdracht hebben
in het contact met de wereld, de dingen, de dieren en de mensen
de goedheid van God zichtbaar te maken en misschien zelfs te vermeerderen.
Ons wordt gevraagd de weg van het hart te gaan.
S. van Tilborg msc

Spiritualiteit

Naarmate leden van een gemeenschap elkaar dragen in hun broosheid, angst en twijfels, wordt die gemeenschap een bevoorrechte plek van Godsontmoeting. Als we zowel ons geloof als ongeloof ter sprake kunnen brengen, wordt ons gezamenlijke leven gaandeweg een “Emmaüsgesprek”. (Lees het 24e hoofdstuk in het Evangelie volgens Lukas).

Antoon Egging: "Trouw zijn en in gemeenschap leven is niet altijd de gemakkelijkste weg, maar wel de grondslag van liefde en betrokkenheid op elkaar."

50 jaar geprofest

Antoon EggingHet lijkt me heel belangrijk voor een missionaris, een gezondene, dat je naar de mensen toe gaat en open staat. Niet alleen iets brengt, maar vooral weet te luisteren. Dan kun je samen het zinvolle, het heil van het leven te ontdekken. We worden er allemaal rijker door, als we het door de ogen van Christus proberen te zien.

Met de professie, afleggen van de geloften, kies je voor een leven van verbondenheid met anderen, in dit geval de MSC-gemeenschap. Het is een levenswijze die je met anderen deelt en waardoor je je met elkaar begaan en verwant voelt. Het hangt wel van de omstandigheden af, hoe je dat alles concreet invullen kunt. Als student bleef bij mij de gedachte om naar de missie te gaan, het hoofdmotief. Zo begon dat bij mij en ik heb er geen spijt van gehad. Als missionaris van het H.Hart heb ik veel kans gekregen me te ontplooien en voor anderen een man met een hart te zijn. Ik heb ondervonden dat wel een onderscheid maken tussen leefgemeenschap en werk mag, maar in feite lopen wonen en werken meestal door elkaar heen en vullen elkaar aan.

Het ideale is als je werk ook je hobby is, zegt men al gauw. M.a.w. je werk moet je met plezier en inzet kunnen doen. Zo heb ik het missionaris leven mogen ervaren. Natuurlijk kent ieder leven ups en downs, maar de balans blijft positief als je je idealen niet laat verwateren en die moet je dus koesteren. Ik ben daarom blij dat er in mijn leven genoeg variaties van pastoraal en manier van leven geweest zijn. Dat ik niet mijn leven lang op één plek vastgepind hoefde te zijn op één pastorale vorm.

Wel vind ik het van belang om te proberen deel uit te maken van het leven om je heen en de omgang met mensen. En dat betekende concreet in de Molukken en Papua om je aan te passen aan primitievere omstandigheden, niet op te veel komfort en luxe uit te zijn en daardoor zo dicht mogelijk bij de mensen te blijven.

Zo ervaarde ik mijn eerste missie in de Molukken ook. Dat was nog het prille begin met zijn bekoorlijkheden en ook zijn moeilijkheden.

Dat op de mensen zelf gericht zijn geldt overal en zeker in Papua, toen nog Irian Jaya genoemd. De Godsdienst kan helpen mensen te bevrijden van angsten of het zich bedreigd voelen. Door de boodschap van liefde die Christus ons gaf, kon er vertrouwen groeien tussen de stammen die vroeger vijandig waren.

Het gaat niet om stijgende statistieken. Het bouwen van kerken, projecten met buitenlands geld, kunnen nodig zijn en laten zeker aantoonbare sporen na, maar moeten niet de voorrang hebben. Eigen initiatief en samenwerking moet uitgangspunt blijven. Is dat er niet dan moet je toch echt de mensen eerst één maken en motiveren.

Ook mijn ervaringen in Midden Europa (Slowakije en Hongarije) bevestigen dat de boodschap van Christelijke liefde het belangrijkste is om in vrede en vertrouwvol te kunnen leven.

Nu, terug in Nederland, heeft mijn leven weer een andere wending genomen en zal ik naar vermoge een bijdrage proberen te leveren aan de huidige Nederlandse MSC-gemeenschap waarvoor ik tijdens de professie in Brummen, 50 jaar geleden, gekozen heb.

Trouw zijn en in gemeenschap leven is niet altijd de gemakkelijkste weg, maar wel de grondslag van liefde en betrokkenheid op elkaar.