Taalselectie

imageimageimageimageimage
 
 
Wij, missionarisssen van het Heilig Hart,
zijn leden van een actieve congregatie die als bijzondere opdracht hebben
in het contact met de wereld, de dingen, de dieren en de mensen
de goedheid van God zichtbaar te maken en misschien zelfs te vermeerderen.
Ons wordt gevraagd de weg van het hart te gaan.
S. van Tilborg msc

Spiritualiteit

De drie religieuze beloften van gehoorzaamheid, armoede en zuiverheid staan niet los van onze zending. Zo kan de belofte van gehoorzaamheid worden beleefd als een gezamenlijk zoeken naar een wereld volgens Gods hart. Deze belofte kan uitgroeien tot een gezamenlijke inzet voor liefde, gerechtigheid, vrede, solidariteit en harmonie.

Kees de Rooij: "Een leven van 100% pastoor, 100 % ontwikkelingswerker, 100% MSC proberen te zijn"

50 jaar priester

Kees de RooijOp 26 april 1941 in Tilburg geboren koos hij in de jaren vijftig voor het kleinseminarie van de paters van de Rooiharten aan de Bredaseweg te Tilburg.
Op 9 september 1967 werd hij samen met Ad van Hest, Pieter Rozemeijer, Herman Vernooij en Ton Zwart in Tilburg priester gewijd. Het was in Nederland de laatste keer dat MSC’ers in een groep priester gewijd werden.

Op 17 december 1968 vertrok Kees als missionaris naar het vroegere Nederlands-Nieuw-Guinea (nu: Papua).
Daar leeft en werkt hij nog steeds… 

Kees is tot vandaag nog steeds blij, dat hij als Missionaris, naar Nederlands-Nieuw-Guinea (Papua) is gegaan.
Hij heeft altijd de goede raad, in woord en daad, in herinnering gehouden van datgene dat zijn grote medebroeders hem hadden meegegeven: "anders had ik het nooit volgehouden!".
Pater Jan Verschueren msc (de grote woudloper van Nederlands-Nieuw-Guinea en ontdekker van de Juliana rivier) zei hem bij het vertrek in 1968: "Je hebt daar niet veel nodig voor jezelf, maar heb altijd veel geduld!" 

Pater Gerard Poels msc (onze broodpater in Tilburg) zei hem in de klas in 1958: "Zit niet voor één gat gevangen, want dan bereik je niet veel in je leven!".
Pater Harrie Weijtens msc (in 1968 hoofd van onderwijszaken in Papua) zei hem bij aankomst: "Bij moeilijkheden: slaap er eerst maar eens een nachtje over!"

Kees met kinderen met HIVKees met kinderen met HIVVan 1969-1979 begon Kees zijn missionarisleven in Ninati, het Muju-gebied.
Van 1979-2006 was hij werkzaam in Getentiri.
In die jaren kreeg hij van 1991-1998 ook de taak van hoofdpastoor of Deken van het dekenaat Mindiptana met zijn zes grote parochies.
En vanaf 2006 tot nu is hij als freelance priester actief in Merauke en omgeving. Doordat hij de jaren door met een luisterend oor, met open ogen en vooral met een open hart midden tussen de mensen leeft werd hij een zegen voor de Papua’s, 'als een bezit van zijn Papua’s'.
Zelf ziet hij de Papua gemeenschap als zijn familie … het zijn zijn zieke vaders, moeders, zussen, broers en kinderen, zijn arme gezinnen of zijn jonge lui, die hij met kleine praktische projecten de kans geeft kleine ZZP’ers te worden, zij zijn zijn kinderen die hij laat studeren. Hij wil elke dag simpel een open huis zijn, laagdrempelig, voor wie hem nodig heeft, ook voor niet-Papua’s.

Dag en nacht stond hij voor hen klaar, vaak in heel gewone alledaagse dingen, en zo raakte hij meer en meer met hun leven verbonden. Zo werd hij voor hen een bijzonder mens, die ze niet willen missen: 100% pastoor, 100% ontwikkelingswerker, 100% missionaris van het hart (MSC).
Wat op zijn weg kwam pakte hij op: Hij was bezig met semipermanente scholen te bouwen, met rubberplantages, maar ook met kerken, parochies, een centrum voor aids kinderen en sinds kort is hij betrokken bij de bouw van een nieuw ziekenhuis in Merauke.

Kees de RooijKees wilde leven naar het motto dat hij voor zijn priesterwijding koos: "Moge in u dezelfde gezindheid zijn die in Jezus huisde": altijd dicht bij de mensen zijn zodat ze niet hoeven te leven vanuit angst en onrust, zoals in de tijd voordat ze met het christendom in aanraking kwamen, maar in vrede en in vertrouwen en met hart voor mensen. Zijn ervaring in de afgelopen vijftig jaar: "Het leven met hen werd ook een zegen voor mij: In alle eenvoud werd ik hier een rijk en gelukkig mens."

Zolang hij kan wil hij graag nog enkele jaren in Papua wonen en werken, maar niet minder mooi zou het zijn, wanneer ze zonder hem verder kunnen gaan in de gezindheid die Jezus bezielde en ons allen moet bezielen: een goed mens zijn voor de ander.