Taalselectie

imageimageimageimageimage
 
 
Wij, missionarisssen van het Heilig Hart,
zijn leden van een actieve congregatie die als bijzondere opdracht hebben
in het contact met de wereld, de dingen, de dieren en de mensen
de goedheid van God zichtbaar te maken en misschien zelfs te vermeerderen.
Ons wordt gevraagd de weg van het hart te gaan.
S. van Tilborg msc

Spiritualiteit

De bevrijdingsbewegingen van vandaag zijn een ‘teken van de tijd’: bevrijding van uitbuiting, van onderdrukking en terrorisme. Daartoe hoort ook de emancipatie van vrouwen, van homo’s en lesbiennes. Ook dieren moeten bevrijd worden. Ze moeten bevrijd worden menselijke uitbuiting en wreedheid. In de bevrijdingsbewegingen van onze tijd ligt voor christenen een missie.

Frans Vennix - Missionaris

60 Jaar geprofest

Frans VennixFrans werd op 21 oktober 1936 in Tilburg geboren, in de Indische buurt. Hij was het oudste kind. Na hem kwamen er nog drie broers en drie zussen. Als kind groeide hij op tijdens de tweede wereldoorlog, maar hij was te jong om daar nu nog veel herinneringen aan te hebben.
Na de lagere school wilde hij missionaris worden, hij wilde priester worden. Zo kwam hij bij de paters van de Rooi Harten. Misschien kwam hij daar ook wel omdat hij als kind al ieder jaar mee deed met de jaarlijkse heilig hart processie…? 

Hoe dan ook. Hij ging naar het noviciaat in Berg en Dal: “Het was vol te houden, mede omdat er een goed dagritme was”. In 1957 deed hij zijn professie. Daarna volgde hij de filosofie in Brummen, de theologie in Stein en sloot die studie af met het vijfde jaar in Arnhem. In 1962 werd hij tot priester gewijd…

Hij wilde graag als missionaris naar Indonesië en hij ging naar Indonesië. Hij werd leraar Engels op het kleinseminarie. Dat vond hij fijn.
Ook kreeg hij de kans om met de jongens te sporten. Dat deed hij graag. Hij bracht vernieuwing; ze gingen hockeyen! Ook deed hij werkzaamheden in parochies. Zo was hij deel van de missionaire beweging in de tijd van het tweede Vaticaans concilie.

Toen de kerk en de MSC in Indonesië meer en meer zelfstandig werden ging Frans terug naar Nederland. In 1986 vond hij een plaats in het ziekenhuis in Geleen en ging in Stein wonen. Later werd hij pastor in verpleeghuis Schuttershof en het Atrium in Brunssum. Niet alleen was hij er blij met de vieringen en de contacten met mensen.
Hij had - voor het eerst - echt een vaste vrije dag!

Na zijn pensionering vond hij zijn laatste pastorale activiteiten bij de Missiezusters Franciscanessen van de Heilige Antonius in Asten. Hij woonde er graag en wilde er van harte gastheer zijn voor de bijeenkomsten van de kring Eindhoven.

Ook toen zijn gezondheid achteruitging had hij nog graag in Asten willen blijven werken en wonen, maar het ging niet meer. Hij vond een thuis bij de MSC in Sittard. Na ongeveer een jaar ging hij terug naar zijn geboortestad. Niet naar de Rooiharten op de Bredaseweg - het missiehuis waar hij ooit begon, was verkocht. Samen met andere MSC’ers vond hij een plaats in Notre Dame, afdeling Una Sancta. Daar vindt hij de zorg die hij meer en meer nodig heeft. Hij weet er zich nog steeds: missionaris van het heilig hart.