Taalselectie

imageimageimageimageimage
 
 
Wij, missionarisssen van het Heilig Hart,
zijn leden van een actieve congregatie die als bijzondere opdracht hebben
in het contact met de wereld, de dingen, de dieren en de mensen
de goedheid van God zichtbaar te maken en misschien zelfs te vermeerderen.
Ons wordt gevraagd de weg van het hart te gaan.
S. van Tilborg msc

Spiritualiteit

De dialoog die ‘missie’ heet, voltrekt zich niet alleen in het domein van geloof en religie. Ook de sociaal-economische werkelijkheid, de politiek en de cultuur, kortom alles wat alles kan bijdragen of afbreuk doen aan het geluk van mensen en aan het welzijn van onze samenleving wordt in deze dialoog betrokken. Waar geluk en welzijn in het geding zijn, daar mogen christenen zich niet aan hun zending onttrekken.

Herman Vernooij

50 Jaar priester

Herman VernooijHerman is geboren op de boerderij in Veldhuizen, toen der tijd een wijk van De Meern, op 5 km van Utrecht, op 22 januari 1939, net voor de oorlog.

Bijna op het einde van de lagere school, toen ik met mijn vader op de "Polder" was om naar de pinken te kijken, of ze er allemaal nog wel waren, wees mijn vader in de richting van Montfoort: de weg naar de landbouwschool.
Mijn vader zag wel een goede boer in mij.
Toen moet ik hem gezegd hebben (dat heeft hij mij later verteld) dat ik niet naar de landbouwschool wilde.
Ik wilde priester worden.

De studie van de lagere school in De Meern was niet voldoende. Zodoende kwam ik in Utrecht bij de Fraters op school. Pastoor van Leunen, in de Meern, een zeer strenge man, wilde mij met alle geweld naar Apeldoorn sturen, naar het grootseminarie van de wereldheren. Ik was bang voor deze man, maar mijn vader niet! Hij ging naar de pastoor en zei hem wat ik wilde.
Zodoende kwam ik uiteindelijk in Driehuis terecht bij de MSC via pater van de Geijn, die kapelaan was bij de Fraters van Utrecht en via Wim Zomer, die ook van De Meern was. In Driehuis werd Wim Zomer mijn engelbewaarder!
Na het kleinseminarie, noviciaat in Berg en Dal, filosofie in Brummen en theologie in Stein en Tilburg, werd ik, op 9 september 1967, samen met nog zeven confraters, in Tilburg, door Mgr. Bluyssen priester gewijd.
BenoemingBenoemingsbriefDrie van onze groep wilden naar Brazilië daar was ik er één van! Twee werden er uiteindelijk benoemd: Martin van Beeck en ik! Pater Jaspers was onze provinciaal. De benoemingsbrief heb ik altijd bewaard. 

Op 02 november 1968, een regenachtige dag, vertrokken Martin en ik per boot via Portugal en de Canarische Eilanden naar Brazilië. Na een reis van 14 dagen kwamen wij op 17 november 1968 rond zes in de morgen de baai Baia da Guanabara binnenvaren. De stad Rio de Janeiro ligt aan deze baai. Willem Buys stond ons op te wachten en bracht ons naar de Praça a Seca, een MSC-parochie in Rio de Janeiro, waar in die tijd ook de provinciaal woonde. Martin werd benoemd in Rio de Janeiro en ik ging naar Niterói en werd na enige tijd benoemd voor de parochie in Alcântara, een kleine 15 km het binnenland in. Martin is er na een paar jaar uitgestapt maar woont nog altijd in Rio de Janeiro.

Brazilië is een enorm groot land, een beetje groter nog dan heel Europa, met verschillende culturen van Noord naar Zuid. De taal is Portugees. De enkele lessen die wij kregen van onze leraar van de Besselaar in Nijmegen, waren echt niet voldoende om meteen op de preekstoel te gaan staan! Er was geen cursus in Rio de Janeiro: maar, zo werd er gezegd door de confraters: "wij hebben de taal al pratend geleerd…jij moet het ook zo maar leren!!"
En zo is het dan ook gegaan.

Ik heb altijd in de buurt van de stad Rio de Janeiro gewerkt, de stad ligt in de staat Rio de Janeiro: In Alcântara, Praça Seca, Belford Roxo en Heliópolis. Van 1991 tot 2000 was ik eerst Regionale Overste en daarna, toen de Região Holandesa overging naar Provincie, de eerste provinciaal.
Momenteel ben ik weer terug in de parochie van Alcântara waar ik nog vier kapellen waarneem zolang de gezondheid dat toelaat.
Ook ben ik daar verantwoordelijk voor een sociaal werk dat werd opgericht door pater Antoon Revers: een opvangcentrum voor daklozen. We kunnen daar tot 50 mannen opvangen en onderhouden zo lang dat nodig is.
Ik vier mijn 50-jarige feest hier in Colubandê te midden van de parochianen op 10 september aanstaande. Maar ik verheug me er al op het ook samen te mogen vieren, in Tilburg, samen met mijn "klasgenoten" en andere MSC-jubilarissen.