Taalselectie

imageimageimageimageimage
 
 
Wij, missionarissen van het Heilig Hart,
zijn leden van een actieve congregatie die als bijzondere opdracht hebben
in het contact met de wereld, de dingen, de dieren en de mensen
de goedheid van God zichtbaar te maken en misschien zelfs te vermeerderen.
Ons wordt gevraagd de weg van het hart te gaan.
S. van Tilborg msc

Spiritualiteit

De bevrijdingsbewegingen van vandaag zijn een ‘teken van de tijd’: bevrijding van uitbuiting, van onderdrukking en terrorisme. Daartoe hoort ook de emancipatie van vrouwen, van homo’s en lesbiennes. Ook dieren moeten bevrijd worden. Ze moeten bevrijd worden menselijke uitbuiting en wreedheid. In de bevrijdingsbewegingen van onze tijd ligt voor christenen een missie.

Pater Jan Kaandorp

70 jaar geprofest en 65 jaar priester

 

Jan Kaandorp fotoVan jongs af is pater Jan Kaandorp geboeid geraakt door de figuur van Jezus Christus en door de Griekse en Romeinse Oudheid.

 

Hij kwam op 13-jarige leeftijd bij de MSC op de Apostolische school in Tilburg, deed het noviciaat in Berg en Dal en legde daar zijn professie af op 21 september 1948. In 1953 was zijn priesterwijding in Stein. Er volgden vele jaren van studie (ook allerhande talen, andere culturen en geschiedenis) en pater Kaandorp was meer dan 25 jaar leraar. Tijdens meerdere reizen in Griekenland maakte hij kennis met het Byzantijse christendom en diende gedurende 26 jaren lang in de zomers als priester (en gids) voor op Kos, Rhodos en een paar andere eilanden. Dit was voor hem oecumenisch enorm verrijkend. Tot op de dag van vandaag celebreert hij in de Byzantijnse ritus.

 

Hij mocht in het kader van het IKV een bescheiden bijdrage leveren aan vredespogingen in Servië (90’er jaren, Balkanoorlog) en oudste student zijn aan een ‘Summer School’ over geschiedenis, politiek en religie in de roerige Balkan.

 

Hij nam de tijd voor grondige studie - ‘wijsgerig’ en theologisch – van de diepste dingen in het leven en had veel tijd om na te denken. Een retraite bij de broedergemeenschap van Taizé sloeg bij hem in als een bliksem: dát is het. En de deelname aan jongerenbijeenkomsten na Kerstmis in allerhande Europese steden bevestigde dat.

 

Vanaf het begin is zijn verknochtheid aan de Kerkgemeenschap, inclusief daadwerkelijke belangstelling voor de oecumenische beweging, altijd levendig gebleven. Maar ook ging zijn hart uit naar de geschiedenis etc. van de Congregatie: veel bezinningen in Issoudun en hulp aldaar als vertaler en medewerker, en in 10 jaar (tussen ander werk door) maakte hij een fors gedeelte van pater Chevalier's handschriften leesbaar.

 

“Hoe ik als 90-jarige verder in het leven staat? Heel dankbaar, ook voor de vele invloeden die mij gevormd hebben. Op veel dingen kijk ik met genoegen en enthousiasme terug.”