Taalselectie

imageimageimageimage
 
 
Wij, missionarisssen van het Heilig Hart,
zijn leden van een actieve congregatie die als bijzondere opdracht hebben
in het contact met de wereld, de dingen, de dieren en de mensen
de goedheid van God zichtbaar te maken en misschien zelfs te vermeerderen.
Ons wordt gevraagd de weg van het hart te gaan.
S. van Tilborg msc

In memoriam dilecti

ter herinnering aan de beminde
die dierbaar was is heengegaan
met name is hij in mijn hart gebleven
de vele jaren tasten het profiel niet aan
als littekens staan de letters er geschreven
hij blijft bij mij in de opslag van zijn ogen
zijn zachte hand de klanken van zijn keel
en zijn nabijheid kan mijn tranen drogen
omdat ik nog mijn leven met hem deel
wij blijven met hen omgaan en verkeren
wij delen met hen leed en lief
en door geen jaren zal hun beeld verweren
het kent geen schade scheur of grief
zo zullen deze banden niet verjaren
zo blijft en bloeit wat ons verbindt
wij zullen onze doden trouw bewaren
zij leven ongebroken met ons eensgezind

Nico Tromp msc

In memoriam

Broeder Wim Verhoeven

Broeder Wim Verhoeven

Wilhelmus Cornelis
Missionaris van het H. Hart

* Tilburg, 21 december 1930      † Tilburg, 18 februari 2017


"De goedheid en mensenliefde van God
is op aarde verschenen”
Titus 3,4

 

VerhoevenWimMeer dan 45 jaar verbleef Wim in Arnhem. Een bijzonder vruchtbare en waardevolle periode van zijn gelovige levensinstelling en arbeidzame inzet. Allereerst het administratieve werk van Wim voor de opbouw van het Dekenaat van de kerk in Arnhem. Als teken van erkentelijkheid en waardering ontving Wim via dit Dekenaat de pauselijke onderscheiding: Pro Ecclesia et Ponti ce.

Meer dan dertig jaar bracht Wim in het St. Elisabeth- ziekenhuis op zondag de H. Communie naar de zieken. Hij deed dit vanuit zijn diep geloven en overtuiging in de kracht van deze liefdesgave van Jezus voor ons mensen, speciaal voor deze mensen in hun kwetsbare en dikwijls levensbedreigende situatie.

Vol devotie, maar ook op een warme menselijke wijze met een vriendelijk woord en welgemeende schouderklop.

En dan, samen met zijn dierbare medebroeder en vriend, Gerard van den Bosch, vertegenwoordigden zij beiden, het uitnodigend en hartelijk gelaat als portier van het klooster in de Tooropstraat voor elke mens die aanbelde. Wim speciaal voor de avond- en soms ook wel nachtelijke bezoekers, die niet altijd even gemakkelijk waren. Daarbij zorgden zij tweee╠łn ervoor dat alles er in huis ordentelijk en gastvrij bijstond.

Daarna, in 2000, vertrok Wim naar Huize Notre Dame in Tilburg en de laatste drie jaar op de zorgafdeling Una Sancta.

Dagelijks zag je hem met zijn rollator rondlopen naar de computer of Communiteit van zijn medebroeders. Het laatste half jaar werd getekend door onderzoeken en behandelingen van doktoren. Dit werd een zware worsteling, die maar niet leek op te houden.

Het was wonderlijk toen op een gegeven moment in Wim een diepe berusting en vertrouwvolle overgave opbloeide en de reis naar Boven voor Wim zich opende.

Wim, goede reis en... wel Thuis!