Taalselectie

imageimageimageimage
 
 
Wij, missionarissen van het Heilig Hart,
zijn leden van een actieve congregatie die als bijzondere opdracht hebben
in het contact met de wereld, de dingen, de dieren en de mensen
de goedheid van God zichtbaar te maken en misschien zelfs te vermeerderen.
Ons wordt gevraagd de weg van het hart te gaan.
S. van Tilborg msc

In memoriam dilecti

ter herinnering aan de beminde
die dierbaar was is heengegaan
met name is hij in mijn hart gebleven
de vele jaren tasten het profiel niet aan
als littekens staan de letters er geschreven
hij blijft bij mij in de opslag van zijn ogen
zijn zachte hand de klanken van zijn keel
en zijn nabijheid kan mijn tranen drogen
omdat ik nog mijn leven met hem deel
wij blijven met hen omgaan en verkeren
wij delen met hen leed en lief
en door geen jaren zal hun beeld verweren
het kent geen schade scheur of grief
zo zullen deze banden niet verjaren
zo blijft en bloeit wat ons verbindt
wij zullen onze doden trouw bewaren
zij leven ongebroken met ons eensgezind

Nico Tromp msc

In memoriam

Pater Piet Rosenhart

Pater Piet Rosenhart
Missionaris van het H. Hart
Ridder in de orde van Oranje Nassau

* Haarlem, 12 juni 1928      † Breda, 7 augustus 2010

Piet werd geboren te Haarlem op 12 juni 1928 als vijfde kind en eerste zoon in een gezin van acht. AI heel jong droomde hij van avontuur en missie-idealen. Op 13-jarige leeftijd zette hij de eerste stappen daartoe in het Missiehuis te Tilburg.

Mede door zijn religieuze omgeving werd hij jarenlang gevormd tot een leven in liefde en eenvoud. Met deze rijkdom vertrok hij in 1957 naar de Filippijnen. Op zijn pelgrimstocht ontdekte hij steeds meer het wezenlijke: het menselijke. Religiositeit was voor hem: openheid en kunnen leven vanuit zijn hart.

Als pastoor vond hij samenspraak met zijn parochianen het voornaamste. Door mee te denken werden mensen verantwoordelijk voor kerk of kapel en voor de vele projecten die arme mensen steunden met een aanvullend bedrag op hun karig inkomen.
Voor Piet was het proces hierin altijd belangrijker dan het project. Dit soort projecten waren te danken aan de inzet van zijn broer Jan en Jeanne, zijn vrouw. Het Lilianefonds en de zusters Franciscanessen uit Dongen stelden geld beschikbaar ten bate van zijn zorg voor de zieken.

Maar bovenal was Piet priester. Hij werkte 38 jaar in het Zuiden van de Filippijnen. In 1995 kwam Piet voorgoed terug naar Nederland. Hij werkte 2½ jaar als rector in het verzorgingshuis Sint Joseph te Alphen aan de Rijn.
Vanaf 1998 werd hij ondersteunend priester in de regio Breda West. Daar begon een ander leven voor Piet door zijn veelvuldig contact met het gezin van zijn soulmate, zijn geliefde Francette van Oosterhout. Het maakte Piet anders gelukkig en liefdevol; geven en ontvangen kregen hier een vollere dimensie. Tot op het laatst mocht hij diensten doen bij de Kleine Zusters van de Heilige Joseph in het Liesbos te Breda. Daar was hij dankbaar voor. Hij was ook vol lof over zijn medebroeders omdat hij mocht zijn wie hij wilde zijn. Zo heeft Piet geprobeerd een Jezus-mens te zijn, en werd zo wie hij was.

Wij danken God voor zijn leven.