In memoriam broeder Antoon Gerardu

Broeder Antoon Gerardu

Missionaris van het Heilig Hart
Geboren

6 april 1941 te Roosendaal

Eerste professie

17 OKTOBER 1961

Overleden

TE Tilburg op 23 november 2020

Antoon werd op 6 april 1941 in Roosendaal geboren. Van zijn ouders kreeg hij de doopnamen Antonius Hendrik Maria. Zijn vader was onderwijzer. Hij ging in 1960 naar de MSC en op twintigjarige leeftijd deed hij op 17 oktober 1961 in Stein zijn professie.    

Antoon, kortweg aangesproken als Toon (Du) verhuisde in 1962 naar Tilburg, waar zich de rest van zijn leven afspeelde.

 

Toon werd nooit uitgezonden naar een van de missies. Zijn werkterrein lag in het thuisfront met het Missiehuis als centrum. Hij deed zijn eerste werkervaring op in de MSC-drukkerij en haalde daarvoor in 1968 zijn vakdiploma. Tegelijkertijd werd hij huiswerker in het Missiehuis. Hij zorgde voor de schoonmaak en het onderhoud en al gauw was hij op de hoogte van vrijwel alle technische geheimen die het grote Missiehuis in zich verborg. Zo werd hij geleidelijk een man die voor alle problemen een oplossing wist. Mede dankzij hem verkeerde het Missiehuis tot het einde toe in goede staat. Toch beperkte Toon zich niet tot zaken in het gebouw. Toen er steeds meer computers in omloop kwamen, ontwikkelde hij zich door zelfstudie op dat gebied en kon men ook daarvoor bij hem terecht: een beroep op hem was nooit tevergeefs.

 

Medebroeders kennen Toon als de man in werkkleding, gewoonlijk sloffend door de gang van het Missiehuis met veel sleutels aan zijn broekriem en altijd bereid om een medebroeder te helpen. Toen het Missiehuis gesloten werd en in andere handen overging, verhuisde Toon mee naar Notre Dame.

Hij had zijn werkplaats in de kelder. Daar en in andere ruimtes stond zijn gereedschap, maar vooral apparatuur die hij nog moest repareren of recyclen. Ook in Notre Dame konden medebroeders, zusters en medewerkers een beroep op hem doen.

 

Naast zijn talent op technisch gebied had Toon nog andere eigenschappen. Hij was trouw, altijd goed gehumeurd, hield van plagerijtjes en was ook een gelovig mens.

 

De afgelopen jaren liet zijn geheugen hem steeds meer in de steek en om zich voort te bewegen was hij aan een rolstoel gebonden. Ondanks alles bewaarde hij zijn goede humeur. Toon ging met zijn rolstoel graag naar de kapel: daar kon je hem in de stille uren op zijn vaste plek vinden.

 

Onlangs werd Toon getroffen door het coronavirus en daar was zijn lichaam niet meer tegen opgewassen. Toon overleed op 23 november in Notre Dame. Hij zal door zijn medebroeders en allen die een beroep op hem gedaan hebben, gemist worden, maar in de hemel hebben ze er een voortreffelijke mens bij gekregen. Toon is thuisgekomen en dat gunnen we hem meer dan van harte.