Theo Bakkum 
                                                  65 jaar geprofest

Het is haast onmogelijk om Theo op zijn kamer te vinden in Mamre – Notre Dame Tilburg. Gewoonlijk zien we hem door de gang lopen, met wandelstok, of zit hij bij ons in de huiskamer waar hij graag geplaagd wordt door leidsters en medebroeders. Gewoonlijk heeft hij zijn korte en rake antwoord wel klaar!

Als we hem dan toch een keer op zijn kamer vinden, dan begint hij te vertellen over zijn thuis vroeger. Hij is in Heemskerk geboren op 15 juli 1941 in het gezin Bakkum met 9 kinderen waarvan Theo de 7e is.

Zijn broer Wim is hem voorgegaan naar de MSC (Brazilië). Wim volgde de priesteropleiding in Driehuis. Theo was één van de eerste juvenisten (opleiding voor broeder) in het pas opgerichte juvenaat in Tilburg.

De juvenisten volgden in de stad hun beroepsopleiding. Theo behaalde het timmermansdiploma waarna hij nog een opleiding tot meubelmaker volgde.
Hierna volgde het noviciaat in Stein.

Op 17 oktober 1960 legt hij zijn Eerste Professie af in het Missiehuis Stein.
Kort daarop volgt overplaatsing naar het Missiehuis Tilburg waar hij gevraagd wordt om bij broeder Toon van Raay in de timmerwinkel te gaan werken.
Toon wordt kort daarna uitgezonden naar Brazilië en Theo krijgt de kans om, met Kees Vergouwen, de aannemerscursus te volgen.

Direct na het behalen van zijn diploma wordt hij gevraagd om, met medebroeders e.a., in de tuin van het Missiehuis Tilburg, 5 prefab ‘bungalows’ te bouwen voor de scholastieken en professoren die vanuit Stein naar Tilburg zouden gaan komen.
In Tilburg begint kort daarop de nieuwe (gemeenschappelijke) Theologische opleiding aan de Oude Bossche weg (STFT) en na een jaar in de Willem II straat: het GIT genoemd waarvan de MSC-deel ging uitmaken.

Na de realisatie van de bungalows vertrekt Theo, samen met Corné Lathouwers, op 17 maart 1970 naar Celebes – Manado – ‘Paal 3’ waarna in november 1987 Theo een benoeming krijgt voor Amboina.

In Indonesië heeft hij ook een scholasticaat gebouwd, scholen, kerken, pastorieën en een hoge sporthal. Hij heeft meegeholpen bij de bouw van een ziekenhuis waarvoor hij de ramen en deuren heeft gemaakt.

In 1993 komt hij voorgoed terug naar Nederland waar hij in 2009 een ernstig auto-ongeluk krijgt aan de Noordhoekring in Tilburg. Op het zebrapad wordt hij geschept door een auto met fatale gevolgen. Een lange revalidatie volgt en de gevolgen blijven zichtbaar en voelbaar voor hem.
Hij verblijft een korte tijd in Rotterdam waarna hij, met de medebroeders vanuit het Missiehuis Tilburg, verhuist naar MSC Communiteit Oloflaan en daarna Bethanië en Mamre.

Planten zijn nog steeds zijn bescheiden hobby maar verder onderneemt hij niet zo heel veel meer. Het lukt niet meer en het hoeft ook niet meer.

Aan Theo werd gevraagd hoe hij terugkijkt op zijn leven.
Daarop antwoordde hij dat hij niet zou weten of hij andere keuzes gemaakt zou hebben als hij wist wat hij nu weet.
Theo is tevreden met de keuze. Hij is blij met de familie die hem geregeld komt bezoeken en waar hij soms naar toe gaat bij jubilea en verjaardagen.
Vooral is hij blij met de goede opleiding in de timmerwinkel van het Missiehuis en met zijn werk in Manado en Amboina.

—