Notre Dame, Zondag 23 aug. 2026, (21e zondag) Eerste lezing Jesaja 22, 19-23 // Tweede lezing Romeinen 11, 33-36 // Evangelie lezing Matteüs 16,13-20. A.Egging msc
INLEIDING
“OPENEN EN SLUITEN”, staat er op de voorkant van het boekje van deze zondagsviering. Het thema van deze eucharistieviering prikkelt de nieuwsgierigheid Er is daarom een goede reden om verder te lezen. Hopelijk helpt de ondertiteling ‘dan zal ik mijn dienaar roepen’ ons hiervoor verder op weg. Met alléén ‘openen en sluiten’ van deze viering zijn we immers niet alleen snel klaar maar dan blijven we wel vertwijfeld en met gefronsde wenkbrauwen achter. Het gaat er kennelijk om WIE gerechtigd is IETS te openen en te sluiten. Wie krijgt de sleutel in handen?
In de eerste lezing gaat het over twee hoge paleisambtenaren uit de tijd van koning Hizkia, een zekere Sebna, die corrupt is en daarom ontslagen en opgevolgd zou worden door Éljakim. Hij is nu degene die het paleis bestuurt, elke dag ‘s morgens de deuren van het paleis opent en ‘s avonds de deuren weer sluit en daarnaast ook de zeggingschap heeft om in naam van de koning zaken voor de bewoners van Jeruzalem te regelen, kortom hij was een man met een sleutelpositie. Hij had de bevoegdheid iemand toegang te verlenen of niet. Deze machtspositie misbruikte Sebna voor eigen gewin. In het evangelie gaat het ook weer over een sleutelpositie, maar geen macht om te beslissen over wereldlijke aangelegenheden, geen aardse pracht en praal, geen stenen paleis. Petrus krijgt van Christus de sleutels van het Koninkrijk der hemelen toevertrouwd d.w.z. Gezag over geestelijke zaken “Wat hij in naam van Christus bindt of ontbindt op aarde ook in de hemel gebonden of ontbonden zijn”.
OVERWEGING
Als openingslied van deze viering zongen we “Waar wij in liefde samen zijn daar komt de Heer in ons midden”. Dit is niet enkel een constatering, maar is ook een gebed, een oproep tot God die onze Heer en Vader is, dat Hij ons nabij komt. We worden hierbij herinnerd aan het meest bekende gebed dat overal ter wereld in vele talen, door christenen wordt uitgesproken: het “Onze Vader” wanneer we zeggen: ‘Uw rijk kome, Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel’ De hemel op aarde, is dat niet een ideale situatie waar ieder naar verlangt? En… waar ik zelf als gelovige en vanuit mijn eigen leefomstandigheden ook nog iets zal kunnen bijdragen? Vandaag willen we dit ook samen doen in deze eucharistieviering. Waar liefde, zorg voor elkaar voelbaar is, daar heerst een ontspannen en open sfeer, waarin we elkaar volledig mogen en kunnen vertrouwen. Ja, waar wij in liefde samen zijn heerst echte vrede en daar hebben we allemaal behoefte aan. Een veilig gevoel in deze onstabiele wereld. Ieder heeft een houwvast nodig. Het doet mij herinneren aan de tekst van de huiszegen die ik in veel Hongaarse gezinnen aan de muur zag hangen. Daarmee is eigenlijk alles goed samengevat. Die zegenwens luidt als volgt:
“Waar geloof is, daar is liefde; waar liefde is daar is vrede; waar vrede is daar is zegen; waar zegen is daar is God”. En deze huiszegen sluit af met: “Waar God is daar ontbreekt het nergens aan!” Hiermee zijn ook de noodzakelijke voorwaarden verwoord van een hemels koninkrijk hier op aarde. Het gaat ons niet om een overvloed aan materieel bezit, maar het allerbelangrijkst zijn goede onderlinge verstandhoudingen. Open oog en oor voor elkaar hebben, ruimhartig vertrouwen en liefde schenken. De tijden en omstandigheden veranderen voortdurend. De herinnering aan een tijd dat ‘het touwtje nog vrij uit de brievenbus hing waardoor je huis voor ieder openstond’, zal niet terugkomen. Het is een droombeeld, want laten we eerlijk wezen, toen gold dat ook alleen maar voor bijzondere omstandigheden. We mogen niet vergeten dat er toen ook een tijd was met veel maatschappelijke ongelijkheid. Ja, iedere tijd brengt eigen uitdagingen een mogelijkheden met zich mee. Helaas, een verkeerde houding zoals van arrogantie, afgunst, hebzucht, machtswellust beïnvloedt ons menselijk gedrag ook negatief. De lezingen van vandaag gaan over het aardse koninkrijk èn over het hemels koninkrijk. Om waardig in naam van de koning op te treden moet je wel weten wat de koning van je verlangt. En vooral dat hij betrouwbaar is en alles in goede banen kan leiden en hij is er dan in zijn dienende functie medeverantwoordelijk voor, hij heeft immers een sleutelpositie.
Centraal in de evangelielezing van vandaag staat Jezus zelf en het gaat hier over het Koninkrijk der Hemelen. Wat houdt dat in en wie heeft hier op aarde recht van spreken. Jezus vraagt zijn leerlingen wie de mensen zeggen dat de Mensenzoon is en hierbij spreekt Hij in de derde persoon over zichzelf. De titel “Mensenzoon” voor Jezus die de evangelist Matteüs gebruikt, is afkomstig uit het oudtestamentische boek Daniël en duidt daar een door God met blijvende macht beklede menselijke figuur die de volken verbindt. Belangrijker is hoe zijzelf Jezus beschouwen en Simon-Petrus geeft hier een duidelijk antwoord op. Hij noemt Jezus de Christus, de Zoon van de levende God. Jezus bevestigt dat en benoemt hem als de petros, de steenrots d.w.z. de stevige basis waarop de Kerk gebouwd zal worden en vertrouwt hem de sleutels van het koninkrijk der hemelen toe, zodat er bindende beslissingen mogelijk zijn. Laten we dankbaar zijn voor Petrus en alle andere kerkleiders door de eeuwen heen die een betrouwbare dienaar van Gods Kerk waren en die het heden nog zijn. We vormen samen een kerk onderweg. Heer geef ons moed om samen verder te gaan, ondanks alle hindernissen en beproevingen van deze tijd. Laten we ervoor bidden dat het hemelse Koninkrijk op aarde uitgroeit tot een liefdevolle gemeenschap “waar wij in liefde samen zijn” en laten we God dankbaar zijn en in ons gebed ook om zijn steun vragen. AMEN.