Zondag 13 juni 2021

11e zondag van het Jaar B
Zondag 13 juni 2021
Overweging van pater Ben Verberne msc

LEZINGEN        
Ezechiël 17, 22-24
2 Korinthiërs 5, 6-10
Markus 4, 26-34

OVERWEGING

Iedere zondagmorgen is het weer zover.
In het programma De ochtend van vier vertelt iemand om precies kwart voor negen een kort verhaal.
Afgelopen maandag overleed trouwens A.L. Snijders.
een schrijver, verteller en promotor van het ZKV, het zeer korte verhaal.

Het vertellen van korte verhalen is momenteel heel erg in.
Het is een verteltrant die het goed doet: vandaag, maar ook toèn.
Korte, puntige verhalen over ons leven – Dat hoorde bij de joodse traditie en Jezus was daar een meester in.
Vandaag vertelt hij ons gelijkenissen over groeikracht, over het wonder dat er uit zaad, hoe klein het ook is, iets groots kan groeien.

Een boer is aan het zaaien.
Met een gulle armzwaai verspreidt hij het zaad tot in de verste hoeken van zijn land.
Misschien denkt u nu aan dat schilderij van Van Gogh.
In het midden een reusachtige zon die wegzakt achter de horizon.
Een schilderij vol symboliek.
Maar in de parabel van Jezus is die boer, wanneer hij klaar met zaaien, eigenlijk niet meer belangrijk.
Of beter: hij is belangrijk niet om wat hij doet, maar om wat hij NIET doet.
Hij bemoeit zich niet met de akker, hij slaapt en staat op en ondertussen schiet het zaad omhoog, zonder dat hij weet hoe.

Zo is het koningschap van God.
God zaait zijn woord in de harten van mensen.
Vanaf dat moment is het wachten op de oogst en vertrouwen in de groeikracht van het zaad.

En dan nòg een gelijkenis: die van het mosterdzaad.
Het koningschap van God is klein begonnen met het optreden van Jezus in een uithoek van de toen bekende wereld.
Het groeit uit, zo groot dat het beschermde woonplaats biedt aan alle mensen die uitzien naar Gods komst.
Een prachtig beeld uit het oude testament voor wanneer eenmaal de Messias zal komen!.  

De parabels van vandaag zijn verhalen vol hoop en toekomst en van blijven vertrouwen in God en in mensen!
Er wordt wel eens gezegd dat Jezus met zijn parabels helderheid wilde scheppen in de hoofden van mensen.
Maar het feit is: ze begrijpen hem niet!
Hij zet immers alles op alles om ons op een ander pad te brengen, tot een andere manier van leven.
Daarom hebben zijn woorden vaak iets tegendraads, iets van ‘een tegenover’.
Vandaar die kortsluiting tussen hem en zijn tegenstanders, te beginnen met zijn leerlingen.
Vandaar zijn oproep tot ommekeer, bekering, steeds opnieuw.

Met zijn parabels wil hij de mensen wakker schudden, een barst slaan in het leven van mensen en die barst is nodig om nieuw licht te brengen in ons hoofd, in ons hart, in de wereld  , – vooral vandaag.

Op dit moment zitten we middenin een kabinetsformatie

en het schiet maar niet op!

Nog steeds gaat het over wie er in zee gaat met wie.

Op de achtergrond spelen financiële tekorten,

een haperende arbeidsmarkt

en beurskoersen die wegzakken.

Maar als we het nieuws moeten geloven,

dan zijn er eigenlijk maar twee dingen

die ons land kunnen rechttrekken:

•        rigoureuze bezuinigingen en

•        economische groei.

Als dat lukt, dan zijn we d’r!

Dan hoeven we ons nergens meer zorgen over te maken!

Tenminste …dat zeggen de kranten, dat zegt het nieuws.

En op Prinsjesdag in september zal de troonrede precies daarover gaan. Die troonrede wordt dan weer afgesloten

met een gebed om zegen over de plannen van het oude kabinet,

want het nieuwe staat ook dan waarschijnlijk nog steeds in de steigers.

Natuurlijk, economie is belangrijk.

Maar toch, als we het evangelie goed lezen,

dan was het nooit een pakket van economische maatregels

dat mensen redding bracht;

wel: een andere wijze van leven,

een nieuwe manier van omgaan met elkaar en met de schepping,

een verandering van binnenuit,

vanuit het hart; bekering.

Door dààrop te wijzen in de parabels en de zaligsprekingen

zet Jezus onze menselijke waarden steeds weer op hun kop.

Hij slaat een barst in ons vaste levenspatroon.

Die barst is nodig om ons tot inzicht te brengen,

om ons meer ècht mens te maken,

om het hart van steen uit ons weg te nemen

en ons een nieuw hart te geven, –

een nieuw hart en een nieuwe geest. 

Gelukkig zijn wij, als Jezus’ woorden ons in verwarring brengen,

ons loswrikken uit onze oude zekerheden

en ons op nieuwe wegen brengen.