Notre Dame, 13.09.2026, 24ste zondag // lezingen: Sirach 27, 30-28, 7 en Rom.14,7-9 // evangelie: Mt. 18, 21-35. Door A. Egging msc.

INLEIDING
Het komt wel meer voor dat we bij de zondagse eucharistieviering een keuze kunnen maken uit meerdere thema’s. Zo ook vandaag. Het hoofdthema roept ons op bereid te zijn een ander oprecht te vergeven als hij om vergeving vraagt. Het tweede thema luidt ‘Tijd van de schepping’ en daarover is meer te lezen op de achterzijde van ons misboekje. Ons wordt gevraagd om in de periode van 1 september tot 4 oktober een bijzondere aandacht te schenken aan de natuur. De natuur om ons heen maakt ons blij en wij kunnen die als een dragende kracht ervaren om tot de kern van ons eigen bestaan te komen. Verder gaat vandaag onze aandacht uit naar de zorg voor zieken, want het is ook ziekenzondag. Deze drie thema’s vormen samen een christelijke opdracht en nodigen uit om ons hiervoor in te zetten. Het gaat immers over oog te hebben voor de medemens en over dankbaarheid voor de natuur, dat een Gods geschenk is. In de overweging gaan we straks wat dieper in op het hoofdthema: “VERGEEF JE NAASTE”.

OVERWEGING
Er waren of er komen ongetwijfeld nog momenten in ons leven waarop we ons -terecht of ten onrechte- boos maken over een ander, omdat die ander ons irriteert. ‘Wees toch altijd vergevingsgezind en eis niet onmiddellijk je eigen gelijk op’, zou dan een goed advies kunnen zijn. Ja, zelfs al meen je gelijk te hebben en vind je dat het duidelijk andermans fout is. Dit komt ook overeen met de strekking van van het evangelie van vandaag. Al is dat wel even slikken. Zeker wanneer je je echt beledigd of je te kort gedaan voelt, nietwaar? Kortom dat je in eer bent aangetast. Daar moet je je toch overheen kunnen zetten, het hoort bij een echt christelijke manier van leven. Wanneer Petrus in het evangelie van vandaag aan Jezus vraagt: “Hoe vaak moet ik mijn broeder vergeven, is het soms tot zeven maal toe?” Dan zegt Jezus tegen Petrus: “Vergeef een ander tot zeventig maal zeventig,” Jezus zegt hiermee: het is veel vaker dan je in gedachte hebt. En die vergevingsgezindheid moet bovendien oprecht, welgemeend zijn, zonder een ‘O.K. , ja maar als….’. Het antwoord van Jezus om ‘zeventig maal zeventig’ keer te vergeven wil zeggen: Wees geduldig en ruimhartig! Het is dus niet bedoeld als een rekensommetje, geen vast aantal!, maar het is juist een oproep tot mededogen en er rekening mee houden dat iedere mens zijn zwakheden heeft. Zoals wij willen dat men ons behandeld, zo moeten we ook tegenover onze medemens staan. In de eerste lezing uit het boek Sirach hoorden we: “Wie wraak neemt, zal de wraak van de Heer voelen.” En: “Vergeef uw naaste zijn onrecht; dan worden, wanneer gij erom bidt, uw eigen zonden kwijtgescholden”. Deze lezing uit het boek Sirach eindigt dan met “Denk aan het verbond van de Allerhoogste en zie de onwetendheid van uw naaste door de vingers.” Laten we nu teruggaan naar het evangelie volgens Matteüs, want dit sluit daarop aan. Hoe schokkend is immers het gedrag van de slechte dienaar in de parabel die Jezus als uitleg, ter verduidelijking aan Petrus voorhoudt. Hij smeekt de koning om geduld te hebben en de koning toont inderdaad begrip en geeft kwijtschelding van al de schulden. Maar… zèlf eist deze dienaar daarna ongenadig en op staande voet het volle pond terug van iemand die hem nog geld verschuldigd is. Wanneer de koning verneemt dat deze dienaar geen enkel medelijden heeft met anderen die zich in een moeilijke, benarde positie bevinden, komt hij op zijn besluit terug. Hij bestraft de slechte dienaar en behandelt die dienaar nu op zijn eigen manier. Hij eist van hem dat hij ook zijn hele zijn schuld terugbetaalt. Jezus voegt eraan toe: “Zo zal ook mijn hemelse Vader met u doen, wanneer eenieder van u zijn broeder niet van harte vergeeft”. Ja, èlke parabel spreekt voor zichzelf en zo is deze gelijkenis ook weer een spiegel die ons wordt voorgehouden en daar hoeft niets aan toegevoegd te worden. We moeten ons ervan bewust blijven dat we zorg voor elkaar moeten hebben en niet uit zijn op eigen voordeel of gemak, zonder de bereidheid ruimte te bieden aan anderen. Aandacht en zorg voor zwakken, zieken, onderdrukten, vreemdelingen, vluchtelingen, het is onze christelijke plicht. Dit maakt deel uit van de 7 Werken van barmhartigheid. Ja, èn ook … Vergeef je naaste, wees dus vergevingsgezind! “Denk aan het einde en houd op met haten, volg de geboden”, dat zijn nog de waardevolle en aanvullende woorden uit het boek Sirach. Ook de woorden van de korte tweede lezing herkennen velen van ons wel terug in een lied dat veelal wordt gezongen bij een kerkelijke uitvaartplechtigheid. “Niemand leeft voor zichzelf, niemand sterft voor zichzelf, wij leven en sterven voor God onze Heer, aan Hem behoren we toe”, aan God, onze Schepper. Met een gerust hart en vol dankbaarheid mogen we ons toevertrouwen aan de Heer van levenden en doden. Amen.