LEZINGEN
Amos 8, 4-7
1 Timotheüs 2, 1-8
Lukas 16, 1-13

OVERWEGING door Ben Verberne msc
Soms kom je een stukje evangelie tegen op een plek waar je het niet verwacht.

Verleden week dinsdag was het Prinsjesdag. Op de radio hoorde ik een journalist van Radio Brabant die een interview hield met een mevrouw in Den Haag. Gaandeweg het gesprek bleek die mevrouw lid te zijn van het koor in een kerk
vlak bij het Binnenhof. Die journalist vroeg haar: Uw kerk staat bijna naast het Binnenhof. Hoe is het om de Tweede Kamer als buurman te hebben?
Die vraag was recht in de roos, ze begon meteen stoom af te blazen: Als we maar een paar procent van wat nu naar Defensie gaat zouden besteden aan de Zorg, dan zou Nederland er heel anders uitzien. Maar ja, voegde zij eraan toe, de kinderen van deze wereld zijn slimmer dan de kinderen van het licht.
Dat zinnetje over “de kinderen van de wereld en van het licht” had ze als het ware geplukt uit het evangelie van vandaag. Daar vertelt Jezus over een rentmeester, een administrateur, die goede sier maakt met het geld van zijn werkgever. Wanneer hij daardoor in de problemen komt, gaat hij knoeien met schuldbrieven. Hij gaat, zoals dat heet, ‘creatief boekhouden’. Daar klopt natuurlijk niks van, maar hij hoopt er wel vrienden mee te winnen die hem in tijd van nood te hulp schieten. Tot verbazing van alle omstanders krijgt die frauderende rentmeester van Jezus een pluim!
Jezus prijst die man, niet om zijn fraude, maar om zijn creativiteit en daadkracht: Kijk eens hoe vooruitziend die man te werk gaat! Hij probeert alles om zijn toekomst veilig te stellen! Welnu, júllie taak is het Rijk van God te helpen promoten, veilig te stellen en te verwerkelijken. Als jullie maar half zoveel daadkracht zouden tonen als hij, dan zou de wereld er anders uitzien! Maar, zegt hij – als het ware met een zucht – de kinderen van deze wereld zijn slimmer dan de kinderen van het licht!…

Dan denk ik … kun je de mensheid zomaar opsplitsen in die twee groepen? In iedereen zit toch licht en duisternis tegelijk?
Zelf vertelde Jezus toch ooit de parabel over het onkruid en de tarwe waar de wortels van het een verknoopt zitten met die van de ander? Vaak zijn we creatiever in het zoeken naar wat van minder belang is voor het Koninkrijk, dan in het zoeken naar gerechtigheid onder de mensen, naar vrede met elkaar en met de schepping als geheel.

September is de maand van de Schepping. Van ons gevraagd dat we goede rentmeesters, goede beheerders zullen zijn:
eerlijk, vooruitziend en creatief. In de komende week valt er bovendien een extra accent op vrede. Zorg voor de Schepping en werken voor Vrede – die twee liggen in elkaars verlengde. Meteen komen ons dan weer voor ogen die beelden van rellen in Den Haag en van Gaza waar de oorlog alles heeft veranderd in één grote puinhoop, – in een onbewoonbare woestijn, – dàt is wat er overblijft als wij slèchte rentmeesters zijn, als wij onze menselijkheid verliezen.

Maar daar tegenover herinner ik me ook een bezoek dat ik mocht brengen aan een afgelegen dorp van de Manobo stam ergens in de bergen, in het Zuiden van de Filippijnen. Een dag of drie was ik in dat dorp geweest. De volgende dag zouden mijn compagnon en ik teruggaan naar San Luis, waar ik met een van onze medebroeders woonde. Vóórdat we begonnen aan onze terugreis van pakweg vier/vijf dagen, riep de dorpsoudste alle mensen bij elkaar. Hij vroeg ons uit onze sandalen en slippers te stappen, voor zover we die hadden, en op onze blote voeten te gaan staan op de modderige grond. En hij sprak een gebed uit: hij riep de geesten aan van de bergen om ons heen, de geesten van het water, van het vuur en de wind. Hij vroeg dat die zich zouden temperen en ons doorgang zouden geven. En dat we een tijd van vrede tegemoet zouden gaan.

Die herinnering is me bijgebleven, ik dacht: zo zou eigenlijk ons bidden moeten zijn, en niet alleen ons bidden, maar ons hele bestaan: uit eerbied voor de mensen en voor de krachten in de schepping, met blote voeten op heilige grond. Natuurlijk, in Nederland staat het klimaat niet toe dat we géén schoenen dragen. Toch vraag ik me af: hoe worden we ons er meer van bewust dat wij mensen leven op heilige grond? En dat goed rentmeesterschap van ons een houding van respect en eerbied vraagt om in vrede te kunnen omgaan met de wereld en met elkaar…