Pinksteren 2026 – A – Kapel Notre Dame. Preek door Theo te Wierik msc

Vaak krijgen wij het verwijt dat onze Kerk een achterhaald fenomeen is… vaak niet meer van deze tijd.
Op een aantal terreinen is dit ook zo, vinden velen van ons, maar laten we op dit Pinksterfeest, waarop we het begin van onze Kerk vieren, wat voorzichtig zijn in een té snel oordeel.

Ja…onze Kerk lijkt niet meer in de vaart der volkeren mee te kunnen.
Vooral die van de wetenschap die steeds meer op zoek is naar nog kleinere chips en grotere winsten waar velen zich bij thuis voelen.
De wetenschap waarin zoveel ‘bewezen’ moet worden en die zich vaak niet meer kan beheersen.

De wereld wordt sneller en efficiënter.
De geneeskunde, communicatiemiddelen, de oorlogsindustrie, de atoomindustrie, ruimtereizen, genetische manipulatie…Dat zijn de wonderen waarover de moderne mens van nu vertelt.
Dat zijn de wonderen die we zien als bewijs dat de wetenschap ons de antwoorden zal brengen.

De oude verhalen over God die de aarde schiep in het grote heelal, verhalen over God die met Zijn volk door de Rode Zee trok, verhalen van Mozes en het brandende braambos, de vele wonderverhalen ten tijde van Jezus op aarde en uiteindelijk het opstaan van Jezus uit de dood na een verschrikkelijke marteldood aan het kruis, met vandaag het Pinksterverhaal, zijn verhalen die voor de moderne mens van nu niet relevant meer zijn.
God is, voor velen, verouderd en achterhaald door de wetenschap.

De wetenschap lijkt ‘de strijd’ te hebben gewonnen, zo las ik onlangs.
Maar de overwinning van de wetenschap heeft ons allemaal veel gekost.
En wat het ergste is: ze heeft ons achtergelaten met een wereld zonder wonderen.
We kunnen dieren en mensen klonen…ja…we kunnen veel…heel veel…!
Zelfs onze zonsondergangen zijn gereduceerd tot golflengtes en frequenties.

We communiceren met elkaar met GSM, beeldschermen en computers.

Vandaag echter horen we een geheel ander verhaal…van een Kerk, een Wereldkerk, met aan het hoofd onze paus Leo die deuren opent naar een geheel andere wereld en ons oproept om vredevolle mensen te zijn.
Om weer persoonlijk contact met elkaar te onderhouden.
Om het leven in al haar vormen te respecteren.
De Kerk vraagt om respect voor al het leven en niet alleen van de mens.

Vandaag vieren we dat de Kerk ontstaan is met dat kleine groepje vrouwen en mannen.
Volgelingen van de Man van Nazareth die de marteldood moest sterven omdat Hij mensen van toen al wees op een andere wereld dan die van geld en macht en roem en alles willen.

Ja…de Kerk krijgt vaak het verwijt dat ze God niet werkelijk kunnen laten zien.
Dan zeggen wij, die deel uitmaken van de Kerk: kijk met uw telescopen naar de hemel en vertel ons hoe de hemel er uit zou kunnen zien zónder dat er een God is!
Ziet u niet onze schitterende sterrenhemel, met daartussen dat kleine blauw-bruine bolletje aarde, en ziet u niet Gods’ hand in dit alles?
Zijn we geestelijk zo verarmd dat we eerder geloven in een wiskundige onwaarschijnlijkheid dan in een macht die groter is dan wij?

Als wij ons vertrouwen verliezen in de macht die groter is dan wij (en daarheen zijn we behoorlijk op weg), dan verliezen we ons verantwoordelijkheidsgevoel.

Okay: de Kerk is oud en heeft haar gebreken maar alleen omdat de méns haar gebreken heeft.

Maar zijn we bereid om een gemeenschap van mensen te zien die onvolmaakt is, van mensen die niet op alle vragen antwoorden willen omdat veel voor ons té groot is…te diep voor onze gedachten.
Kunnen we nog stil worden en verwonderd zijn?
En kunnen we…willen we nog barmhartige mensen zijn in een wereld die stuurloos dreigt te worden?
Willen we nog mensen zijn die opkomen voor de armen, de zwakken, de onderdrukten, het ongeboren leven en het voltooide leven welke wachten op de hand van God?
Willen we nog ethische mensen zijn?

Vandaag, op het hoogfeest van Pinksteren, worden we uitgenodigd om nog eens opnieuw naar onszelf te kijken.
Naar ons als ‘Kerk van Jezus Christus’.
Willen we luisteren naar de wanhoopskreet van de moderne ziel, eenzaam en gekweld, gefnuikt door haar eigen verlichting en haar onvermogen te aanvaarden dat iets dat ver van technologie staat ook betekenis kan hebben?

Vandaag wordt ons, vanuit de hemel, (laten we het nog maar een keer duidelijk benoemen) verteld dat de Eeuwige…onze God… ons niet aan ons lot overlaat.
God zond zijn Zoon, nu opgenomen ten hemel met al onze dierbaren, en gaf ons zijn Geest om deze aarde te vernieuwen.
De Geest, de goede Geest, bracht Jezus al met zijn inspirerende woorden en tekens.
Nu is het aan ons om in Zijn Geest, Gods’ Geest door te gaan.
Ik wens ons allen wijsheid en zegen.

Een Zalig Pinksterfeest!