31 oktober 2021

OVERWEGING ZONDAG 31 OKTOBER 2021 

LEZING 1: DEUTERONOMIUM 2, 2-6 

LEZING 2; HEBREEËN 7, 23-28 

MARCUS 12, 28 b – 34 

Jan Jetse Bol

In het evangelie van vandaag (Marcus 12) staan woorden die mensen aanspreken. Dat zien we ook op de tekening aan de voorkant van het liturgie-boekje: Twee handen en daaromheen een zee van hartjes. Die hartjes geven als het ware een antwoord op de vraag die Jezus stelt: Wat is het allereerste gebod…? De handen reiken naar God, de Enige, en de hartjes zeggen: “Gij zult de Heer uw God beminnen!”, en: “Gij zult uw naaste beminnen als uzelf!” Als we dat doen staan we niet ver af van het koninkrijk van God. En wanneer dat gezegd en gehoord is (in het evangelie), is er niemand die nog een vraag durft te stellen. Stilte mag er zijn… Ook ik ga er vandaag niet echt op in. 

Vandaag wil ik vooral ingaan op de tweede lezing, een gedeelte uit de brief van Paulus aan de Hebreeën… Dat doe ik, omdat het vandaag ‘reformatiezondag’ is. Maarten Luther had niet alleen kritiek op een aantal misstanden in de kerk. Hij zei niet alleen: dit en dat mag de kerk niet doen. Hij moedigde alle gelovigen vooral aan om ‘terug te keren’ naar de bijbel, als een bron van ons verbond met God. Binnen de kerken van de reformatie is van oudsher veel aandacht geweest voor met name de verschillende brieven van Paulus. In de tijd van Luther was de brief aan de Hebreeën een brief ‘van de hand van Paulus’… Maar al heel wat jaren wordt aangenomen dat deze brief niet door Paulus geschreven is. De brief laat wel zien wat Paulus in al zijn brieven belangrijk vindt: God ziet naar mensen om. God heeft zijn zoon Jezus naar de aarde gezonden. En door Jezus, een mens van vlees en bloed, vinden mensen vergeving, vinden mensen nieuw leven. 

In de brief aan de Hebreeën wordt Jezus getekend als een mens die priester voor altijd en voor iedereen is. In Jezus laat God zich zien als een mens, een kwetsbare mens, die hart heeft voor mensen, en dat alle mensen geroepen zijn om hart te hebben voor elkaar en voor de wereld waarin ze leven…. Ook dat kunnen we zien in de tekening op de voorkant van het liturgieboekje. 

Zoiets lezen we ook in het evangelie van vandaag: Wat is het eerste gebod? Wat is het tweede gebod? Waar gaat het in het leven om…? God beminnen. De mensen beminnen: een verbinding tussen hemel en aarde. Zo’n verbinding wordt ook gezocht in de klimaattop die vandaag in Glasgow begonnen is. Kunnen wij mensen hemel en aarde verbinden…? Willen wij dat…? 

Vandaag sluit ik deze overweging af met woorden uit een lied dat altijd op ‘reformatie-dag’ gezongen wordt, het is een lied van Luther zelf: 

“Gods heilig woord alleen houdt stand, 

Gods waarheid zal ons staven, 

Hij leidt ons en met milde hand 

Schenkt hij zijn geestesgaven…”  

Die gaven kennen wij… In de basiliek van het heilig Hart in Issoudun staat een beeld dat u waarschijnlijk allemaal weleens gezien hebt: Maria staat op enige afstand links van het kruis. Ze wijst naar Jezus, Maar vooral heeft ze een open hand om de gaven van de Geest die Jezus bezielde te ontvangen. Ook wij mogen in ons leven ons hart openen voor dit geschenk. Amen. 

Leave a comment