Preek 3 juli 2022

     

Overweging 3 juli 2022

Wim Vergouwen m.s.c.

Lezingen: Jesaja 66,10-14c – Galaten 6, 14-18 – & Lucas 10,1-9.

De Russische inval in Oekraïne is nog steeds bezig. De protesten van de boeren gaan de komende week gewoon door. Het is ook al volop zomer, waarin boeren op sommige plekken al beginnen te oogsten: ze kunnen in elk geval gras maaien en inkuilen.
En verder weten vele jongeren nu of ze over zijn gegaan of niet; en
of ze met een diploma weer verder kunnen met hun studie.
Niet altijd gaat het mensen voor de wind! Er zijn tegenslagen, waarin we als Kerk ook delen.
We kennen een toenemende ontkerkelijking. Valt er – bijbels gesproken – wat te oogsten? Het evangelie vandaag zegt: ‘de oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig’. Hoe gaan we om met wat ons aan het hart gaat? En wat minder aansluiting vindt met de huidige tijd?
De boodschap uit de Schrift wil ons bemoedigen en ondersteunen.

Het evangelie van vandaag is bijzonder rijk aan inhoud. Jezus zegt:
= Het is de hoogste tijd, dat er arbeiders komen om de komst van het Rijk van God te bespoedigen. De oogst is groot, want mensen zoeken steeds weer naar de zingeving in het leven. Maar arbeiders – mensen die zich daar vrijwillig voor komen inzetten – zijn er maar weinig. Bid, dat er zulke mensen mogen komen! Actueler kan het niet!
= Ga dan, zegt Jezus. Als een begeesterd iemand, die Gods vrede in zich draagt.
= Neemt geen beurs mee, geen reiszak of schoeisel. Jouw zénding, daar gaat het om – en dan heb je eigenlijk niet veel anders nodig. Het gaat om je innerlijke houding, die je aan mensen moet laten zien: dat je je geheel op God verlaten hebt.
= Laat je eerste woord vrede zijn. Het gaat om vrede die van God komt, – van God die begaan is met de mensen. Vrede is een geschenk van de Verrezen Heer. Ga dus naar de mensen met een zuivere bedoeling: om hen te dienen, om hen te helpen. En wat je daar dan doet, dat doe je in opdracht van God. Wat jij daar doet, geeft de mensen uitzicht op wie God voor hen ís en wil zijn!
= Genees de zieken die er zijn. Een christen zal moeten delen in elk lijden, in alle angsten en moeten opkomen voor gerechtigheid. Zó ben je een teken van hoop en laat je zien wat het Rijk van God inhoudt: een Rijk van liefde, gerechtigheid en vrede. Ik vond deze gedachten ook terug in een gedicht van Jongerius…
Zoals Ik zelf gezonden ben (tekst: H. Jongerius)

Zoals Ik zelf gezonden ben, zo moet ook gij op weg gaan:
geen knechten, ‘vrienden’ noem Ik u, mijn woord zal door uw mond gaan.

Wat gij gehoord hebt en gezien, moet gij bekend gaan maken:
wat Ik in stilte tot u sprak, roept dat vanaf de daken.

Neemt onderweg geen reiszak mee maar gaat met lege handen
en boodschapt als een vredesduif: ‘Gods rijk is nu op handen’.

Leert van de duif de simpelheid, weest waakzaam als de slangen
en vreest niet hoe gij spreken zult, al neemt men u gevangen.

Zo zal het rijk der hemelen onder de mensen komen:
op aarde zal hernieuwde hoop en goede vrede komen.

Leave a comment