21 november 2021

Christus Koning    – B-    Notre Dame       

Daniël 7,13-14     Openbaring  1,5-8       Johannes 18, 33b-37

Inleiding

1918! De Eerste Wereldoorlog is voorbij. Tronen wankelen, koninkrijken storten ineen, een hele generatie jonge mannen is gesneuveld op de slagvelden.In die jaren, om precies te zijn in 1925, stelt paus Pius XI het feest van Christus Koning in. In de naam van Christus Koning zijn wij nu deze morgen, hier of op onze kamer of thuis via de livestream met ons verbonden in de naam van de Vader, de Zoon en de H. Geest.…

Als de grond onder ons kolkt; als de machten wankelen; als heersers verderf zaaien; als duizenden op de vlucht zijn of niet kunnen vluchten; als honderden  mensen verdrinken op weg naar vrijheid; als duizenden doden vallen  waaronder veel kinderen; als duizenden mensen sterven aan het Coronavirus… waarop kan de wereld zich dan nog richten?

Vandaag wordt ons verteld: al de geweldenaren…al die duivelse machten…ze zullen niet overwinnen want er komt iemand ‘op de wolken des hemels’ en de Hoogbejaarde, God zelf, zal dan het laatste woord hebben.

Verkondiging

God, dat Koninkrijk van U komt daar nog wat van? Je hoort het mensen, bijna cynisch, vragen die vinden dat God behoort in te grijpen. Zeker nu met deze Coronapandemie. Maar als we goed luisteren naar de lezingen van deze morgen, dan heeft God een vraag aan ons !!!‘Mensen, dat Koninkrijk van Mij, komt daar nog wat van?’ Pilatus snapt er niks van wat Jezus tegen hem zegt. ‘Waarheid!’ Wat is waarheid? De Bijbel bedoelt met waarheid de werkelijkheid, maar dan zoals God die heeft bedoeld. Daarom Jezus zegt tegen Pilatus: ‘Dat Koninkrijk van God is niet van deze wereld. Want dat Koninkrijk oefent niet voor de strijd. Daar is geen geweld want het lam graast tezamen met de wolf en het kind steekt het handje in het hol van de slang.’ Pilatus weet niet hoe hij met Jezus om moet gaan.

Waarschijnlijk weet hij diep in zijn hart heel goed dat geweld in de maatschappij niet de oplossing is…dat geld en goed en alleen maar macht niet de oplossing is…maar ja…als je als landvoogd dit alles hebt…!Het grootste deel van het volk is en denkt niet veel anders al is er grote armoede en onrust, mede door de aanwezigheid van de Romeinen in het land. Dat de leiders het goed hebben aan huizen, macht en geld vindt men gewoon.Het is altijd zo geweest. Men loopt elkaar achterna…ook dat is altijd zo geweest. En mogelijk, met de Romeinse soldaten tussen het volk op het moment dat Jezus voor Pilatus staat, durft men niet veel anders te roepen dan: ‘Aan het kruis met Hem’. De waarheid wordt opnieuw geweld aangedaan. Een paar uur later hangt Jezus aan het kruis. Een laatste kreet en dan valt er grote stilte. Gelukkig, denken de hoge heren, hij is dood! ‘Laat Hij zichzelf eens redden als Hij de Messias van God is’, roept nog iemand. Maar er waren er ook, zoals die andere terechtgestelde, die zeiden: ’Denk aan mij wanneer Gij in uw koninkrijk gekomen bent’.

Het verhaal van vandaag vertelt het ons niet, maar de moeder van Jezus was er ook bij. Zij heeft het geschreeuw van die hoge heren beslist gehoord en het geschreeuw van de soldaten. Bovenal heeft ze de smekende roep van haar eigen zoon gehoord die daar hing te sterven…pas 33 jaar jong…te jong…! ’Waarom moest je sterven?’ Maar op hetzelfde moment moet Maria al gevoeld hebben en moet zij zeker geweest zijn van haar voornemen: Ze kunnen je dan gedood hebben maar voor ons ben je niet dood. We zullen jouw lichaam te ruste leggen en laten wachten op die jongste dag maar jouw geest, jouw spirit, zal nooit vergeten worden. Wij zullen jouw leven voortleven. Wij zullen alles wat je ons verteld hebt en voorgeleefd, doorvertellen en doorleven. Vrouwen, op de derde dag na Zijn dood, zeiden hetzelfde toen ze bij zijn vrienden kwamen: Mannen, Hij is niet dood. Hij leeft in jullie en ons. Kom…doe open de ramen en deuren van jullie hart en ga mee.

En zo is dit verhaal van Jezus tot op deze dag doorverteld.

En wij hier, wij sluiten ons aan bij die eerste groep van verkondigers…We sluiten ons aan bij Maria en die vrouwen en de apostelen en tal van anderen die vertelden in woord en daad: Hij is niet dood. Juist in onze dagen heeft de wereldgemeenschap weer zo’n intense behoefte aan mensen als toen. Mensen die zelf ook roepen: Gedenk ons…Hoor ons…Wil ons zien…Wij, God, uw mensengemeenschap! U, die ons allen in het leven hebt geroepen, gedenk ons! De wereld is zo hard geworden. Nog dagelijks wordt geroepen: Laat die God van jullie zichzelf maar redden. Laat die God van jullie zichzelf maar redden als Hij denkt koning te zijn. Als Hij koning denkt te zijn waarom is er dan zoveel ellende? Waarom al die haat en oorlogen en honger en nu deze pandemie? Kom van het kruis en doe iets…! Maar God is geen kneedbare mensengod. God wil juist die andere God zijn: de God van mededogen. De God die zich naar ons keert. Datzelfde vraagt Hij van ons hier. Alleen zo kan er een nieuwe samenleving komen. Alleen zo kan de echte waarheid komen. Het is erg genoeg dat er, op weg daar naar toe, eerst zoveel lijden moet plaatsvinden. Wij worden vandaag, op het Feest van Christus Koning, uitgenodigd om die weg van Jezus mee te gaan. Tegen ons wordt gezegd: Zoek de waarheid. Laat je raken door Gods’ Geest die waakt, die de afgrond van de dood weerstaat. Sta met alle mensen op uit alles wat dood maakt. Telkens weer…ten einde toe…Tot alles voltooid is en geworden is: Gods’ Koninkrijk in tijdloosheid.

Amen

Theo te Wierik, msc