Mattheus 28, 1-10: De Verrijzenis en Vriendschap: Paaswake.
Door Hans Kwakman msc
Het verhaal van Jezus’ verrijzenis is een verhaal over vriendschap. In het verrijzenis verhaal dat wij zojuist gehoord hebben komen wij drie groepen mensen tegen: de soldaten, de leerlingen en de vrouwen. De soldaten zijn aanwezig om het graf te bewaken, maar zij verstarren van schrik en zien niets. De leerlingen zijn opvallend afwezig. De vrouwen daarentegen, komen naar het graf om volgens joods gebruik het lichaam van Jezus te balsemen. Deze vrouwen waren vanuit Galilea met Jezus meegetrokken en stonden ook onder het kruis, om Hem bij te staan in Zijn lijden. Hun hart opende zich steeds meer voor Jezus. Zij werden met Hem bevriend. Wanneer de engel tot hen spreekt: “Hij is niet hier. Hij is verrezen zoals Hij gezegd heeft,” geloven zij deze boodschap direct. Dit woord beantwoordt aan hun diepste verlangen, hun onwrikbare hoop en verwachting. Zij geloofden in Jezus. Zij hielden van hem. Daarom waren zij meteen bereid te geloven dat hij verrezen was, zoals Hij trouwens van te voren al voorspeld had. Wanneer zij hun vriend, de Verrezen Jezus, ontmoeten, omhelzen zij Hem met grote vreugde en aanbidden Hem.
Vriendschap betekent dat men samen in dezelfde richting kijkt en deelneemt aan dezelfde zending in het leven. De vrouwen krijgen daarom de opdracht om naar de leerlingen te gaan, om hen de blijde boodschap van de verrijzenis te brengen. Uit naam van Jezus moeten zij hen opdragen naar Galilea te gaan. Daar zullen zij Jezus ontmoeten. Galilea is de streek waar de leerlingen Jezus voor het eerst hebben ontmoet. Daar lieten ze huis en haard achter om vol geestdrift met Jezus op weg te gaan. Galilea was de plaats van hun eerste liefde. Jeruzalem daarentegen was de plaats van hun ontrouw. Daar hadden zij hun vriend in de steek gelaten. Maar de Verrezen Heer heeft hun ontrouw vergeven. In Galilea zullen zij Jezus, de Verrezen Heer, opnieuw als hun vriend ontmoeten.
Ook voor ons is het geloof in Jezus, de Verrezen Heer niet het resultaat van een aantal bewijzen. Wij geloven ook niet in de verrijzenis vanwege het lege graf. Ons geloof in de verrijzenis is de vrucht van de persoonlijke ontmoeting met de Verrezen Heer. Het geloof in de aanwezigheid van de Verrezen Heer in ons leven groeit uit liefde en vertrouwelijke omgang met hem in gebed. Hij geeft ons leven een nieuwe horizon, een beslissende richting en uitzicht op eeuwig gelukkig leven na onze dood.
Mensen die een dierbare hebben verloren, kunnen geloven dat hij of zij ook na het overlijden bij hen is en met hen meeleeft. De man die zijn vrouw verloor van wie hij zielsveel hield; de vrouw die haar diep geliefde man verloor; ouders die een kind verloren; kinderen die hun ouders moeten missen. Vrienden die ons zijn voorgegaan.
Wij blijven onze dierbaren missen. Tegelijk kunnen wij de aanwezigheid van onze dierbaren om ons heen voelen. Ons verstand laat het als het ware niet toe erin te geloven, en wij durven het woord waarschijnlijk niet te gebruiken, maar wij ervaren dat zij aan het verrijzen zijn. Diep in ons hart zijn wij ervan overtuigd: hij leeft; zij leeft. De ervaring van de verrijzenis is de vrucht van liefde en vriendschap. Jezus, de Verrezen Heer, leeft met ons mee en blijft met ons begaan, vooral in moeilijke tijden. Ook onze overleden dierbaren leven met ons mee. Wij kunnen op hen rekenen en zij staan ons bij. De wederzijdse vriendschap en verbondenheid blijft.
In het sprookje van de Kleine Prins raken de vos en de Kleine Prins met elkaar bevriend. Bij hun afscheid geeft de vos aan de Kleine Prins een geheim mee. Hij zegt: “Het is een eenvoudig geheim: Alleen met het hart kun je goed zien. Wat werkelijk van belang is in het leven, is onzichtbaar voor het gewone oog.” Dit geheim geeft Jezus, onze Verrezen Vriend, ook vanavond aan ons mee. Alleen met ons hart kunnen wij geloven in zijn verrijzenis, in zijn tegenwoordigheid onder ons en in de blijvende aanwezigheid van onze dierbaren.