Eerste lezing: Handelingen 2,14.22-32 // Evangelie: Matteüs 28,8-15.

Inleiding:
Waar het hart vol van is, loopt de mond van over. We kennen deze uitdrukking wel. Op deze manier wordt het goede en vreugdevolle nieuws van de Verrijzenis van Jezus ook snel bekend onder zijn leerlingen en omstanders. De gebeurtenissen rond Pasen, Hemelvaart en Pinksteren horen bij elkaar, vormen één geheel. In en door Jezus Christus, de Verrezen Heer, is voor ons de weg naar God geopend. Hij is het Licht van de Wereld. Laten we met deze overtuiging de lezingen en het evangelie op deze Tweede Paasdag verstaan.

Overweging door Antoon Egging msc
Met de Goede Week nog vers in ons geheugen, is het nu al weer Tweede Paasdag!
Een dag die vaak als een aanhangsel, een staartje van Pasen wordt beschouwd. Het is eerder een dag die, als het weer dat tenminste toelaat, ingevuld kan worden met een lentewandeling of die een mooie gelegenheid is om bij familie op visite te gaan. De gekookte eieren en ook de meeste chocolade paaseitjes zijn nu toch wel geconsumeerd. Alle Paasattributen d.w.z. de paasklokken, kleurig-versierde paaseieren, gele kuikentjes en katoenen paashazen, kunnen weer opgeruimd worden of zo nodig bewaard voor volgend jaar. De Paasvuren zijn gedoofd. De glans is er nu wel van af, alleen de prille natuur blijft schitteren met een prachtige lentetooi. Voor de meeste Nederlanders is vandaag het Paasfeest gevoelsmatig wel afgelopen en er gaan her en der zelfs stemmen op om deze dag maar in te ruilen voor een andere zelf te kiezen vrije dag elders in het jaar. Ja inderdaad, het algemene féést-moment is voorbij, máár …. is Pasen ook werkelijk helemaal voorbij!? Het antwoord voor de christenen zou NEE moeten luiden. Pasen, de gedachtenis aan de bevrijding met de uittocht van de joden uit Egypte, is het grootste joodse feest. Maar óók voor ons christenen is Pasen de belangrijkste religieuze gebeurtenis. Naast de gedachtenis aan die uittocht uit Egypte is dit voor ons de dag van de Verrijzenis van de Heer, zijn opstanding uit de dood. Iedere zondag brengen we dit gebeuren in herinnering. Daarom noemen we dat ‘de dag des Heren’. En wáárom zouden we dan de eigenlijke Paasdag beperken tot slechts één feestdag? Officieel is dit feest dan ook gedurende een héle wéék: de zo geheten ‘paasweek’. Die is gisteren op eerste Paasdag begonnen! We zitten nu in die week na Pasen, in het octaaf van Pasen. En kómende zondag sluiten we dit af met “Beloken Pasen, die tegenwoordig ook wel ‘de zondag van de Goddelijke Barmhartigheid’ wordt genoemd. Beloken Pasen, het woord zegt het al. Het eigenlijke, echte feest is voorbij, het feestgedruis is verstomd. Bij wijze van spreken sluiten we de deuren en luiken van ons huis en gaan op stap. Tot de Hemelvaart zal de Heer nog meerdere keren aan zijn leerlingen verschijnen. De volledige paastijd duurt echter nog wel voort tot Pinksteren. We noemen die tijd: ‘de zondagen van Pasen’. Pinksteren, de laatste feestdag, is dan de stichtingsdag van de kerk. Deze langere periode, tot en met Pinksteren vormt een eenheid. Daarom gaat de eerste lezing van de Tweede Paasdag over het Pinkstergebeuren: Het optreden van Petrus en de apostelen. Petrus treedt naar voren en verheft zijn stem… en hij getuigt in het openbaar van Jezus die goddelijke daden verrichtte. Het zijn: “daden van Gods Barmhartigheid”. Jezus, de Christus, overwon de dood. Hij leeft! De lezing uit de Handelingen van de Apostelen eindigt met de woorden: “Deze Jezus heeft God doen verrijzen en dáárvan zijn wij állen getuigen”. Vervolgens komen in het evangelie van vandaag de gebeurtenissen rond Pasen aan de orde en worden ook de omstandigheden ná de Verrijzenis van Jezus beschreven. Zo lezen we hoe enkele bewakers naar de stad gaan en aan de hogepriesters alles berichten wat er bij het graf was voorgevallen en dat zij er getuigen waren dat Jezus uit de dood is opgestaan. En hoe de soldaten een flinke som geld van de oudsten krijgen om de ware toedracht van wat ze hadden gezien te verzwijgen en in plaats daarvan een álternatieve waarheid te vertellen. Het dringt maar langzaam tot de leerlingen door dat de Heer verrezen is en welke betekenis de Verrezen Heer voor henzelf heeft. Er is een mengeling van droefenis en van blijdschap; van twijfel en van geloof. Ze voelen zich nog te onzeker en niet veilig om alles openlijk te uiten in een wereld die hen klaarblijkelijk niet welgezind is. We zien dat Jezus toch niet altijd meteen herkend wordt. Aanvankelijk werd hij aangezien als tuinman of als een vreemdeling in Jeruzalem. Dat laatste was het geval bij de twee mannen uit Emmaüs. Maar daarna komt toch het moment van herkenning en wordt voor hen dus duidelijk WIE ze tegenover zich hebben. Ze geloven in hem. En de algemene stemming slaat om, zeker naarmate er méér meldingen komen van mensen die de Heer hebben gezien en hiervan persoonlijk komen getuigen. Ze hebben hem herkend aan de tekenen! Hun angst verandert in moed. In de liturgische gebaren en woorden herkennen ook wij de aanwezigheid van Jezus, de Messias. Door in de Goede Week Jezus op de voet te volgen, doorleefden we opnieuw met de leerlingen van Jezus alle droeve en blijde gebeurtenissen. De juichende stemming op Palmzondag, Zijn eucharistisch geschenk voor ons tijdens het laatste avondmaal, het lijdensverhaal maar ook de paasvreugde en het pinksterbesef, want we zijn niet stuurloos achtergelaten! Zoals hij beloofd heeft, blijft hij zo nog steeds in hun midden, maar wel anders, minder tastbaar dan voorheen als de op aarde levende mens Jezus van Nazareth. Maar het is en blijft mogelijk hem nu zèlf te herkennen. Ja, dat we hem willen erkennen als middelpunt van deze wereld en hem een plaats geven in ons leven als een hemels geschenk. Wij horen en aanvaarden ook als gelovigen, dat wij dankzij Jezus, Zijn Vader ook onze vader mogen noemen, God-met-ons. Door Zijn Verrijzenis en Hemelvaart is hemel en aarde verbonden en dat maakt ons leven betekenisvol, zinvol. Christus, de Gezalfde, bracht het goddelijke naar de mens! Wij mogen deelhebben aan het goddelijke en dit ook weer doorgeven! Onze levenshouding moet er een getuigenis van zijn. Vandaag mogen we dus volmondig zeggen: Alleluja, Zalig Pasen, de Heer is waarlijk verrezen:
HIJ LEEFT! JEZUS LEEFT IN ONS MIDDEN, IN ONS HART!!! AMEN.