Hans Kwakman msc

Laudato Si

Sectie 66:

Spiritualiteit van het hart:

een Spiritualiteit van

Maatschappelijke en Innerlijke Vrede.

De Kerk verkondigt het Evangelie van de vrede, want zij verkondigt Jezus Christus, die “de vrede in persoon” is (Efesus 2: 14), schrijft Paus Franciscus in zijn Apostolische Brief “De Vreugde van het Evangelie.” (EG n. 239).  Vrede is echter alleen mogelijk, stelt de Paus, wanneer wij haar blijvend verbinden met gerechtigheid en het behoud van de schepping. Zo niet, dan vervallen wij “in grove simplificaties” (LS 92).

Ook de dialoog tussen de godsdiensten “in waarheid en liefde … is een noodzakelijke voorwaarde voor de vrede in de wereld.”  (EG 250). Deze dialoog bestaat allereerst uit “het delen van elkaars vreugde en verdriet” en “het aanvaarden van de ander in zijn of haar anders zijn.” Alleen dan kunnenwij samen “de gerechtigheid en de vrede dienen”  (EG 250).

Bijzondere aandacht besteedt de Paus daarbij aan de vreedzame relatie met de gelovigen van de Islam. Deze relatie is juist daarom zo belangrijk, omdat tegenwoordig volgers van de Islam “vrij hun godsdienst kunnen uitoefenen” in landen met een christelijke traditie. (EG 252).

Men dient daarbij niet te vergeten, dat “de heilige geschriften van de Islam een deel van de Christelijke leer bevatten.” Onder meer verklaren zij, dat in de Islam “Jezus Christus en Maria een diepe verering genieten” en dat de Islamieten samen met ons “de ene Barmhartige God aanbidden” (EG 252). Indrukwekkend is ook “dat jongeren en ouderen, mannen en vrouwen in de Islam in staat zijn om iedere dag tijd vrij te maken voor het gebed”  en “de barmhartigheid ten aanzien van de armen beoefenen” (EG 252). Gebaseerd op een juiste interpretatie van de Koran verzet de ware Islam zich dan ook tegen iedere vorm van geweld. (EG 253).

Daarom spoort Paus Franciscus alle gelovigen aan “om voortdurend te putten uit hun diepste overtuigingen over liefde, gerechtigheid en vrede.“  Want, zo schrijft hij, “door voortdurend terug te keren naar hun bronnen, zullen godsdiensten beter toegerust zijn om in te spelen op de noden van vandaag” (LS 200).

BEZINNING

INNERLIJKE VREDE

“De christelijke spiritualiteit moedigt een levensstijl aan

die leidt tot diepe vreugde.

Daarvoor moeten wij een oude les ter harte nemen,

die we in verschillende religieuze tradities

en ook in de Bijbel terugvinden.

Het is de overtuiging dat “minder meer is”.

Een constante stroom van nieuwe consumptiegoederen

kan het hart bedwelmen

en ons ervan weerhouden elk ding

en elk moment te koesteren.

Sereen aanwezig zijn bij elke gebeurtenis,

hoe klein ook,

opent de weg naar een veel ruimere horizon

van inzicht en persoonlijke ontplooiing.

De christelijke spiritualiteit  wordt gekenmerkt

door het vermogen om gelukkig te zijn met weinig.

Het is een terugkeer naar die eenvoud,

die ons in staat stelt de kleine dingen te waarderen,

dankbaar te zijn voor  kansen, die het leven ons biedt,

geestelijk los te komen van wat we bezitten,

en niet te treuren om wat ons ontbreekt.

Dit houdt in dat wij

 de drang naar  het louter vergaren van genoegens

moeten vermijden.”

(Paus Franciscus, Laudato Si, n.222).